adventmedia knop ned bijbelstudiesite buton
(toegevoegd 20 dec 2015)

"Iniquitas mentita est sibi — de ongerechtigheid heeft zichzelf belogen"

"Zij beweren dat zij de boezem van de Katholieke Kerk hebben verlaten vanwege haar afvalligheid van de waarheid zoals die onderwezen wordt in het geschreven woord. Zij hebben het geschreven woord aangenomen als hun enige leermeester, maar direct daarna hebben ze haar verlaten, zoals in de artikelen van hun protestantse kerkorde zo duidelijk bewezen staat. Door deze verwerpelijke daad, even moedwillig als leugenachtig, aanvaarden zij de leer van de Katholieke Kerk, die in directe tegenspraak is met de duidelijke, onveranderlijke en voortdurende onderwijzing van hun enige leermeester (en) in de meest fundamentele van hun geloofspunten, waardoor zij slechts de situatie benadrukken waarin zij zich bevinden: "een aanfluiting, een waanidee, een valstrik." (Conclusie van een serie artikelen getiteld: The Christian Sabbath, in het katholiek kerkblad Catholic Mirror, Baltimore USA, van 2 september - 23 december 1883)[1]

"De tijd is nabij, gelooft het eeuwig evangelie!"

Begin 2007 ben ik op onderzoek uitgegaan naar wat de Charta Oecumenica[2] betekent. Er was in 2002 zoveel commotie ontstaan binnen de Nederlandse kerk der Zevende dags Adventisten over de ondertekening van dit handvest, dat ik wilde weten waarom. Twee uurtjes op de website van de RvK en ik was verbijsterd. Ik ben begonnen om wat ik ontdekt had, begrijpelijk op te schrijven en eind van dat jaar was het artikel af. Ik vond de bevindingen echter te verontrustend. Ik heb op 5 februari 2008 in een persoonlijk gesprek in Huis ter Heide de voorzitter hier vragen over gesteld. Duidelijke antwoorden waren er niet, want het was "voor zijn tijd", maar er moest een brief in het archief liggen waarin het AK bij de RvK afstand heeft genomen van de ondertekening.[3] Ik verzocht een kopie van die brief ... toegezegd ... niet ontvangen ...
Ik heb in de afgelopen jaren telkens het gevoel gehad dat de Heer mij tegenhield mijn bevindingen te publiceren ... Ik heb het enkele mensen laten lezen, op voorwaarde van vertrouwelijkheid, maar de tijd van openbaarmaking was nog niet gekomen ....

In de loop der jaren heb ik de ontwikkelingen in kerk en wereld gevolgd en onze profetische lijn er als een roodgloeiend, aangestoken lont in herkend: de knal staat op het punt gehoord te worden. We zijn aan het eind van de Bijbelse profetische reis; we staan op de berg Nebo en kijken richting de grens van het Beloofde Land. We zien de Jordaan, die we moeten oversteken, reeds liggen. Jezus komt zeer spoedig!

Vandaag aan de dag zien we de onwikkelingen in rap tempo aan ons voorbijgaan naar een overmijdelijke climax:
Er zijn het afgelopen jaar geweldige dingen gebeurd: een Jezuïeten paus die in mei 2015 zijn plan de campagne publiceert in de encycliek Laudato Sii; zich als god op aarde laat aanbidden (2Tessalonicenzen 2:3,4,7), overal waar hij voet aan wal zet; in september 2015 in de VS zowel Senaat als Congres toespreekt - het land dat profetisch is gefundeerd op scheiding tussen Kerk en Staat; later diezelfde week in de algemene vergadering van de VN zijn morele blauwdruk presenteert voor de oplossing van 's werelds economische, maatschappelijke, sociale, politieke, ecologische èn godsdienstige problemen, en vanaf die dag wappert de vlag van zijn Vaticaans koninkrijk permanent voor het VN-gebouw en last but not least werd medio december 2015 in Parijs een wereldakkoord bereikt over "het redden van de schepping" ... Waarlijk een angenda voor een nieuwe wereldorde en een nieuwe wereld, aangestuurd door god, de paus. En de wereldburgers en kerken - i e d e r e e n - is in verwondering over wat het Vaticaan bereikt en vindt het g e w e l d i g.
In het afgelopen jaar heeft dit "beest" = koning, de paus zich in ELKE toespraak geuit vóór zondagsheiliging. Hij kan niet anders: zondag is het enige teken dat de autoriteit van de RKK ondersteept. Geen enkele andere katholieke instelling ligt zo aan de basis van de goddelijkheid van de paus, dan de aanspraken van het vierde gebod. Zoals geen enkel ander gebod de Godheid van Jehova bevestigt. - Dit is DE laatste clash tussen de grootmachten - Christus vs. Satan. Ons lesboekje van het eerste kwartaal 2016 gaat hierover - bestudeer het goed!

Daarom, om de morele autoriteit te verkrijgen die hij naar de schriften voor zichzelf moet opeisen, MOET de paus wel de zondag aanprijzen. Hij moet die claim leggen. En werkelijk, elk argument dat hij kon bedenken, heeft hij gebruikt. Hij is zelfs zo ver gegaan dat hij zondag het teken van de schepping noemt, de zevende dag van het vierde gebod. We hebben hem in geen enkele toespraak horen zinspelen op de wederkomst van Christus en een oordeelsdag. De wereld en de wereldleiders aangevoerd door de paus, houden geen rekening met de wederkomst. "Waarom zou Jezus terugkomen," vroeg een vrome Rooms Katholiek mij? "Dat heeft toch geen zin? Wij gaan toch naar Hem toe? Wat komt Hij hier doen, ons leren hoe we moeten leven? We hebben toch de Bijbel?" Wat een eerlijke logica.

Wat mij verbaast, is dat zo weinig christenen vraagtekens zetten bij de uitspraken van de paus. Iedereen lijkt betoverd. Ik heb in onze officiële Advent-periodieken geen artikel gelezen die de uitspraak van de paus dat zondag de zevende dag van het vierde gebod is, tegenspreekt. Hoe is dat mogelijk? Als deze paus gelijk heeft - dat heeft hij niet - dan staat er leugen in de Bijbel en is het Zevende-dags Adventisme een klucht. Als zondag de zevende dag is, dan is Jezus op maandag opgstaan, want de Bijbel zegt: "op de eerste dag der week". Dan is Hij niet op vrijdag maar op sabbat gestorven, want anders kom je niet uit met "de derde dag". Wat een verdraaiïng. Maar ja, de paus heeft het recht de Schrift te "verbeteren" want zijn uitspraken gaan boven de Schrift. Echter, uitgerekend de ZDA-kerk zwijgt... Zelfs binnenkamers wordt er geen woord geuit, geen preek, geen artikel, ... niets, niete, nothing, nada ...

En dan de enorme godslastering wanneer de paus op 9 december jl. als een filmster in dramatische cremekleurige mantel en vissekopgod-mijter, een jaar van goddelijke genade inluidt; hij heeft overal in de wereld poorten van genade laten inwijden, opdat "een ieder" die daardoor gaat, genade en kwijtschelding van zonden ontvangt - op zijn voorspraak! Conform Johannes 3:16 heeft hij de wereld zo lief dat "een ieder die in hem gelooft van zonden wordt bevrijdt". De Bijbel leert dat Jezus de deur en de poort is, maar de paus creert eigen deuren en poorten van genade. Een grotere onwaarheid bestaat. Echter, ... de ZDA-kerk zwijgt...

Wat mij ontroert, is dat deze paus en het systeem waar hij voor staat, de profetische woorden van Daniel 8;11-14 onmiskenbaar vervult. Wij hebben dit 171 jaar onder smaad en hoon verkondigd en NU, in onze tijd, ZIEN we dit in vervulling gaan, wij staan er midden in!: "Zelfs tegen de vorst van het heer maakte hij zich groot, en Hem werd het voortdurende[4] ontnomen en zijn heilige woning werd neergeworpen. En een eredienst werd in overtreding ingesteld in plaats van het voortdurende; en hij wierp de waarheid ter aarde, en wat hij ook deed, gelukte hem. Toen hoorde ik een heilige spreken, en een andere heilige zeide tot degene die gesproken had: Tot wanneer zal dit gezicht gelden; het (ontnemen van het) voortdurende en de ontzettende overtreding, het prijsgeven van het heiligdom en het vertrappen van het heer? En hij zeide tot mij: Tweeduizend driehonderd avonden en morgens; dan zal het heiligdom in rechten staat hersteld worden (=gereinigd worden van alle overtredingen en zijn ware betekenis terugkrijgen)." Dit is geen gissen meer. Mijn God, hoe groot zijt Gij, dat gij het aan kinderen openbaart, maar voor wereldwijzen verborgen houdt!

Na de 2300 jaar wordt de ware betekenis van het heiligdom voor Gods kinderen duidelijk. Gedurende de periode van de dodelijke wonde van het beest, als zijn invloed op het denkkader van de wereld is verbroken, gaan Gods kinderen op onderzoek uit en zij ontdekken de waarheid, zoals het is in Christus. Zij ontdekken het Lam van God! God die de zonde op Zich neemt, en Zich van een Lam heeft voorzien (cf. Genesis 22:8) Zichzelf offert -- en ons daardoor genade schenkt! Dat is ècht iets anders als een aflaat.


De reden van de overdovende stilte bij de leiding van de ZDA-kerk is de Charta Oecumenica en de oecumenische verbonden die we gesloten hebben. Wij hebben vriendschap gesloten met de macht die God in alle toonaarden lastert op deze aarde, die het verlossingplan van Christus met voeten vertreedt, die al haar godslasterljkheden en Bijbelvervalsingen aan ons opdringt, die de rol van Christus overgenomen heeft. Wij weten dit alles, want God heeft het ons geopenbaard, maar wij bijven stil, omdat we de verplichtingen die we tegenover mensen zijn aangegaan belangrijker vinden dan de beloften die we God gedaan hebben!

Nu is voor mij de tijd gekomen om dit artikel verder af te maken. Duidelijk te maken dat de broeders en zusters, die voortdurend protesteerden tegen de relaties die de ZDA-kerk sinds 1983 met de Wereldraad van Kerken (WCC) is aangegaan, geen spoken zagen. Zij zagen een steeds verder afvallen van de levende God en wat Hij ons heeft toevertrouwd, terwijl ze werden gebrandmerkt als onruststokers, die complottheorieën verspreiden en haat zaaien.

De profetie van God vervult zich nu echter vlak voor onze ogen. Het is de tegenwoordige waarheid-vervulling van het voorbeeld van het godslasterlijke vriendschapsverbond tussen Achab van Israel en Josafat van Juda, waarover God Josafat het verwijt maakte: "Hoe kún je vriendschap sluiten met hen die Mij haten?" (zie 2 Kronieken 18:1 en 2 Kronikeen 19:2). Wij hadden hier lering uit kunnen trekken, maar hebben vriendschap gesloten met de haters van de waarheid zoals die is in Christus en omdat onze monden vol zijn met voedsel dat zij ons te eten geven, kunnen we geen verstaanbaar geluid maken.

De Charta-doelen zijn na de bevreemende ondertekening in 2002 in onze NUC stap voor stap verder uitgewerkt: iedereen die klaagde werd verguist; het Uniebestuur verklaarde in 2012: Onze aanwezigheid in de RvK is de evangelisatie die wij als leiding bij de RvK doen. Maar iedereen die ogen in zijn hoofd heeft, ziet dat wij zijn "geëvangeliseerd":

  • 2004: NBV-invoering, noch geen 2 maanden na publicatie, zonder consultatie van het geloofsvolk, want alleen theologen weten wat goed is voor het volk;
  • 2005: rapportage Ak aan de RvK: "NBV-invoering gaat moeizaam, want we hebben veel lekenpredikers en die zijn minder geschoold";
  • 2008: instemming met RvK beleid - "Het doel is de weg" en plechtige belofte het tot eigen beleid uit te werken. "We kunnen leren van de positie van vrouwen in de andere kerken.";
  • 2009: uitwerking in NUC-beleid "De Betrokken Kerk";
  • 2012: dit AK-beleidsplan is niet voor bespreking vrijgegeven, maar zat wel als bijlage bij de congresstukken. Daarmee is het stilzwijgend door afgevaardigden vastgesteld;
  • 2014: en wedergeboren in de ZDA-doopvond als The One Project;
  • 2015: vindt de invoering plaats van de grootste Bijbelvervalsing ooit: de BGT, die elke ZDA-leerstelling ontkrachtigd en toch wordt het ons aanbevolen en aangeprezen.
  • Daarnaast de vele plaatselijke aansluitingen bij de RvK-afdelingen aan de hand van een handreking van de RvK in 2013, mede opgesteld door onze vertegenwoordiger aan tafel. Door dit verbond van - Uw God is mijn God en wij zijn één volk - kunnen we ons sinds 2002 niet meer focussen op ònze eigen ZDA-doelen en -boodschap, maar op de sociale gerechtigheid godsdienst van de paus.
  • Inclusief zijn destabilisatie-agenda's voor vrouwen en homo's.
  • Inclusief de inlijving van veel van de protestantse kerkgenootschappen - Lutheranen, Anglicanen, Evangelische kerken - ze kruipen allemaal onder de habijt van Rome en verklaren de Reformatie, die miljoenen levens heeft gekost alleen al vanwege het in bezit hebben van een Bijbel, tot een non issue. Politieke leiders bekeren zich massaal tot het Katholicisme en Katholieken zijn in de meerderheid in de leiding van de meeste regeringen en zelfs het Amerikaanse Hogergerechtshof. In Israel neemt het parlement de zondagswet aan en Rabbi's en Imams kussen de ring van de paus en buigen voor hem.

Wat is er met de wereld gebeurd? Welke betovering hangt er over het mensdom? Rome is niet veranderd, want Rome verandert nooit. Per definitie kan ze dat niet. Het Protestantisme is veranderd en heeft de hand over de afgrond uitgestrekt om de hand van Rome vast te pakken alsof die de enige reddingsboei is voor een ten ondergang gedoemde wereld.
Over niet al te lange tijd zal die hand een dorre strohalm blijken te zijn, want het laatste stukje profetie MOET en ZAL uitkomen, omdat God geen mens is dat Hij liegen zou (Numeri 23:19).
Zijn woord zegt dat binnen één profetisch uur (Openbaring 18) - 15 dagen - het koninkrijk van de paus in drie stukken uiteen zal vallen en in een hel op aarde zal veranderen - een poel van zwavel en onblusbaar vuur. In één profetisch uur, zegt het onfeilbare woord van God, zal het afgelopen zijn. En al de groten en de kleinen der aarde zullen de hand aan de mond slaan van ontzetting en zich afvragen waar die goddelijke macht gebleven is die de wereld controleerde. Hoe heeft ze haar eigen ondergang niet kunnen voorkomen, dat ze zo snel weggevaagd is dat je hoofd ervan tolt? En dan zullen ze beseffen dat ze schandelijk bedrogen zijn - ze was geen vertegenwoordiger van God op aarde - en ze zullen de vrouw berooid maken (Openbaring 17:16), maar zelf zal het voor hen te laat zijn.

Waar ik zeer opmerkelijk vindt, is dat een handvest, dat niet door de RKK is opgesteld, maar door de Duitse theoloog, professor Reinhard Frieling, die zichzelf Katholiek en Evangelisch noemt; een handvest, waarin geen enkel doel zit voor RKK, maar alleen voor "de andere kerkelijke lichamen" en de regeringen van de wereld; dat al in 2001 zo duidelijk aangaf wat op het gebied van Kerk en Staat zou plaatsvinden, zo door en door beantwoordt aan alle RKK-doelen sinds het Tweede Vaticaanse Concilie en eigenlijk sinds het Concilie van Trente.
De 12 doelen van de Charta zijn de laatste jaren door de drie laatste pausen op systematische wijze en met uiterste militaire discipline uitgewerkt in encyclieken en politiek strategische manouvres. Elke volgende paus nam het stokje over van waar de vorige was gebleven. Had Johannes Paulus II het over zondag en de wereldpolitiek (val van het communisme); Ratzinger had het over zondag, Europa en de wereldeconomie; Franciscus somt dat allemaal nog eens op en heeft het naast zondag (uiteraard!) over sociale gerechtigheid, verbroedering van alle godsdiensten -of mensen nu in de God des hemels of in een boom geloven, maakt niet uit, zolang ze één moreel kader erkennen,uiteraard die van zijn kerk - en de zorg voor de aarde. Al deze thema's en doelen heeft hij onlangs officieel kenbaar gemaakt in de VN, in de toespraken in Congres en Senaat van de VS en zijn terechtgekomen in het in Parijs gesloten Klimaatakkoord. ALLES! De blauwdruk voor het plan de campagne voor de laatste etape is af!

Dit is een onmiskenbaar bewijs dat Rome aan de basis heeft gestaan van de opstelling van de Charta Oecumenica. Aldus kan Rome verklaren dat anderen toenadering zoeken en haar aanvaarden en verheerlijken (= aanbidden) als het morele gezag van de wereld. Hierdoor is de weg vrijgemaakt om in de toekomst te verklaren dat godsdienstvrijheid gerespecteerd wordt, zolang het binnen de kaders blijft van de morele standaard die Kerk en Staat "op democratische wijze" samen hebben opgesteld (zie VN resolutie van sept 2015). Buiten die kaders is er geen bestaansrecht meer voor jou op deze planeet (Openbaring 13:7,15) en zul je geen kant uit op kunnen gaan, want zelfs reizen zal je worden verboden (vluchten kan niet meer...). Er zal zeer binnenkort geen plaats zijn voor Gods kinderen die zich houden aan het "Zo zegt de Here" en "Er staat geschreven." Ze zullen worden gebrandmerkt als "fundamentalisten". De Bijbel als fundament is zelfs in ons kerkgenootschap in rap tempo haar plek aan het verliezen. Dit alles is het resultaat van een meesterlijk uitgewerkt Satanisch plan, na het Concilie van Trente uitgedacht door de Jezuïet Ignatius Layola en op het Tweede Vaticaanse Concilie uitgewerkt in de oecumenische gedachte en op een gouden presenteerschaal aangereikt aan "de afgescheiden dochters" die dronken aanschuiven bij het feestmaal van Babylon.

Charta Oecumenica: Eenheid in Onwaarheid
Maar nu terug naar waar het allemaal voor de NUC begon. In 2002 heeft de Nederlandse Unie het oecumenisch handvest - Charta Oecumenica - ondertekend. Namens de kerk en alle leden - ons allemaal. Dit heeft opschudding veroorzaakt binnen de Zevende-dags Adventkerk in Nederland en de naschokken worden nog steeds gevoeld. Vanuit de leiding werd verkondigd dat de ondertekening niet had mogen gebeuren, omdat het slechts "op eigen titel" heeft plaatsgevonden en daarmee lijkt het alsof de ondertekenaar iets verkeerds heeft gedaan.
Dit is echter een al te simplistische verklaring. De ondertekening van de Charta markeerde een hoogtepunt van een jarenlange, bijna geheime samenwerking van de Generale Conferentie van ons kerkgenootschap met de wereldraad van kerken (WCC), van onze Unie met de Raad van Kerken Nederland en veel lokale ZDA-gemeenten met de plaatselijke kerken, die deelnemen aan het conciliair proces van de RvK. Wat veel leden, die weten wat de Charta inhoudt, zich tot op heden afvragen is: Hoe is het mogelijk dat overwogen is dit manifest te ondertekenen, laat staan dat het heeft kunnen plaatsvinden? Hoe is het mogelijk dat onze kerk in Nederland nog steeds deelneemt aan het oecumenisch proces, al luidt de officiële verklaring net iets anders? Als de ondertekening niet had mogen plaatsvinden, waarom is het nooit herroepen? Een aangetekende brief naar de RvK was voldoende. Feit is dat de overweging van ondertekening nimmer bij de leden van de kerk ter sprake is gebracht - het was een solo-actie van het algemeen kerkbestuur, zoals zoveel andere zaken die ons allen direct raken van bovenaf worden "gedropt." Vanaf 2002 is op elk uniecongres een open bespreking van deze etterende zweer, niet toegestaan. In 2012 werd ons uniecongres "geopend" door de secretaris van de RvK, ofschoon er een motie op tafel lag om het lidmaatschap bij de RvK te beindigen. Deze motie was al ruim 3 maanden van tevoren bij het AK bekend. Het verslag van de eerste vergaderdag van het uniecongres moeten leden lezen op de website van de RvK. Ik zat daar met open mond: Hoe bestáát het?

Voor leden die weinig tot niets weten over de Charta, volgt hier een samenvatting, het offciële standpunt van onze kerk bij de tussentijdse evaluatie in 2005 en daarna een bespreking wat dit betekent in de Zevende-dags Adventistische context.

De Charta Oecumenica bestaat uit 3 hoofdstukken en 12 artikelen
Hoofdstuk I is volledig gewijd aan de Rooms Katholieke basis van het handvest en de eenheid die de RKK vanuit haar grondbeginselen, sinds de Reformatie altijd heeft bepleit, namelijk dat alle kerkelijke lichamen (ze weigert hen kerken te noemen) terug moeten komen in de Moeder der kerken.

Hoofdstuk II is gewijd aan het vormgeven van één Europese kerk met gezamenlijke doelstellingen, gezamenlijke inspanningen, gezamenlijke vieringen en een gezamenlijke geloofsbelijdenis en één kerkhoofd: de koning-paus van Vaticaanstad. Volgens de opsteller van de Charta de theoloog, Reinhard Frieling, moet dit proces in 2017 – het 500e jaar van de Reformatie, afgerond zijn en ook de PKN heeft onlangs verklaard in 2018 een te willen zijn met de RKK. De Lutherse en de Anglicaanse kerk zijn al voorgegaan.

Hoofdstuk III ten slotte, is gewijd aan de gezamenlijke verantwoordelijkheid van de kerken voor de aarde en de maatschappij op politiek, sociaal, economisch vlak en de relatie met de twee andere, monotheïstische godsdiensten, Islam en Jodendom. Men verklaart dat onze vertegenwoordigers alleen over dit onderdeel van de Charta meepraten in de RvK. Maar als geassocieerd lid praten we over alles mee en omdat de besluiten van de RvK op basis van consensus worden genomen door de leiders van de aangesloten kerken, wordt van hen verwacht dat zij die besluiten onverminderd in hun kerken uitvoeren. Ik vind het zeer vreemd dat de NUC een soortgeljk manier van besluitvorming in ons eigen kerkgenootschap - consensus - naast zich neerlegt, maar de besluiten van de RvK braaf uitvoert.

De Charta erkent ontegenzeggelijk die “Ene Kerk” en is doorspekt van woorden als: verplichten, strijden, vechten en zich inzetten voor, dwingen, vermijden, erkennen, stimuleren, ondersteunen. Dat is het uiteindelijke doel. Het is geen vrijblijvende praatclub.

Samenvatting Chartatekst (citaat)
" - 'Ere zij de Vader en de Zoon en de heilige Geest'
Vanuit deze overtuiging nemen wij dit Handvest aan als gemeenschappelijke verplichting tot dialoog en samenwerking. Hierin worden fundamentele oecumenische taken beschreven en wordt van daaruit een reeks van richtlijnen en verplichtingen afgeleid. Het is de bedoeling dat deze Charta op alle niveaus van het kerkelijk leven een oecumenische cultuur van dialoog en samenwerking bevordert en daarvoor een bindende norm stelt. Het bindend karakter bestaat veeleer in de verplichting die de Europese kerken en oecumenische organisaties zichzelf opleggen.

I. Wij geloven in de 'ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk'
1. Samen geroepen tot eenheid in geloof
Omdat wij met dit credo "de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk" belijden, is het onze onopgeefbare oecumenische taak, deze eenheid, die altijd een gave van God is, zichtbaar te laten worden. …

Wij verplichten onszelf ertoe:

 gevolg te geven aan de apostolische aansporing uit de brief aan de Efeziërs en ons met volharding voor een gemeenschappelijk verstaan van de heilsboodschap van Christus in het Evangelie in te zetten;
 in de kracht van de heilige Geest toe te werken naar de zichtbare eenheid van de Kerk van Jezus Christus, die tot uitdrukking komt in de wederzijds erkende doop en in de eucharistische gemeenschap alsook in gemeenschappelijke getuigenis en dienst.

II. Op weg naar een zichtbare gemeenschap van de kerken in Europa
2. Samen het Evangelie verkondigen
Wij verplichten onszelf ertoe:
 met de andere kerken over onze initiatieven voor evangelisatie te spreken, daarover afspraken te maken en zo nadelige concurrentie en ook het gevaar van nieuwe verdeeldheid te vermijden;
 te erkennen, dat ieder mens zijn godsdienstige en kerkelijke binding in vrijheid van geweten kan kiezen. Niemand mag onder morele druk of door materiële prikkels ertoe worden aangezet om tot een ander kerkgenootschap over te gaan. Evenmin mag iemand worden gehinderd om uit vrije wil over te gaan tot een ander kerkgenootschap.

3. Elkaar tegemoet gaan
Wij verplichten onszelf ertoe:
 zelfgenoegzaamheid te overwinnen en vooroordelen uit de weg te ruimen, de ontmoeting met de ander te zoeken en er voor elkaar te zijn;
 oecumenische openheid en samenwerking in de christelijke opvoeding, in de theologische opleiding evenals in het wetenschappelijk onderzoek te stimuleren en te ondersteunen.

4. Samen handelen
Wij verplichten onszelf ertoe:
 op alle niveaus van het kerkelijk leven gezamenlijk te handelen indien de voorwaarden aanwezig zijn en er geen redenen van geloof of grotere doelmatigheid daartegen spreken;
 de rechten van minderheden te verdedigen en te helpen misverstanden en vooroordelen tussen meerderheids- en minderheidskerken in onze landen weg te nemen.

5. Samen bidden
Een bijzonder pijnlijk teken van de verscheurdheid tussen veel christelijke kerken is het ontbreken van de eucharistische gemeenschap.

Wij verplichten onszelf ertoe:
 voor elkaar en voor de christelijke eenheid te bidden;
 de vieringen en de andere vormen van geestelijk leven van andere kerken te leren kennen en waarderen;
 het doel van de eucharistische gemeenschap voor ogen te houden.

6. Voortzetting van de dialoog
Wij verplichten onszelf ertoe:
 de dialoog tussen onze kerken op de verschillende kerkelijke niveaus gewetensvol en intensief voort te zetten, alsook te onderzoeken welke uitkomsten van de dialoog officieel door de kerken bindend verklaard kunnen en moeten worden;
 bij controversen, vooral als bij geloofsvragen en ethische kwesties het gevaar van een splitsing dreigt, het gesprek te zoeken en ons in het licht van het Evangelie samen over deze vragen te buigen.

III. Onze gezamenlijke verantwoordelijkheid in Europa
7. Mede vormgeven aan Europa
De kerken steunen de eenwording van Europa. Zonder gemeenschappelijke waarden is het niet mogelijk om een duurzame eenheid te bereiken. Wij zijn ervan overtuigd dat het spirituele erfgoed van het christendom een inspirerende kracht voor Europa vormt.

Wij verplichten onszelf ertoe:
 tot overeenstemming te komen over inhoud en doel van onze sociale verantwoordelijkheid, en de zorgen en visioenen van de kerken zoveel mogelijk gezamenlijk kenbaar te maken aan de seculiere Europese instellingen; 
de grondwaarden tegen iedere schending te verdedigen;
 in te gaan tegen elke poging om godsdienst of kerk voor etnische of nationalistische doelen te misbruiken.

8. Volkeren en culturen verzoenen
Wij verplichten onszelf ertoe:
 elke vorm van nationalisme te bestrijden die tot onderdrukking van andere volkeren en nationale minderheden leidt en ons in te zetten voor geweldloze oplossingen;
 de positie en gelijkberechtiging van vrouwen op alle levensterreinen te versterken en in kerk en samenleving een rechtvaardige gemeenschap van vrouwen en mannen te bevorderen.

9. De schepping behoeden
In het geloof in de liefde van God de Schepper erkennen wij dankbaar de schepping als gave, de waarde en schoonheid van de natuur. Maar we zien ook met ontzetting dat de goederen van de aarde zonder respect voor hun intrinsieke waarde, zonder rekening te houden met hun eindigheid en zonder respect voor het welzijn van toekomstige generaties worden uitgebuit.

Wij verplichten onszelf ertoe:
 een manier van leven verder te ontwikkelen die, tegen economische druk en consumptiedwang in, uitgaat van verantwoordelijkheid en duurzaamheid;
 de kerkelijke milieuorganisaties en oecumenische netwerken bij hun verantwoordelijkheid voor het behoeden van de schepping te ondersteunen.

10. De gemeenschap met het jodendom verdiepen
Een unieke gemeenschap verbindt ons met het volk Israël waarmee God een eeuwig verbond heeft gesloten. In geloof weten wij dat onze joodse zusters en broeders "Gods geliefden blijven, omwille van de aartsvaders. Want God kent geen berouw over zijn genadegaven of zijn roeping" (Rom 11,28-29). Zij hebben "het kindschap, de heerlijkheid, de verbonden, de wetgeving, de eredienst en de beloften; van hen zijn de aartsvaders en uit hen komt Christus lijfelijk voort" (Rom 9,4-5).

Wij verplichten onszelf ertoe:
 alle vormen van antisemitisme en anti-judaïsme in kerk en samenleving te bestrijden;
 de dialoog met onze joodse zusters en broeders op alle niveaus te zoeken en te intensiveren.

11. Relaties met de islam onderhouden
Wij verplichten onszelf ertoe:
 moslims met respect tegemoet te treden;
 in zaken van gemeenschappelijk belang met moslims samen te werken.

12. Ontmoeting met andere godsdiensten en levensbeschouwingen
Wij verplichten onszelf ertoe:
 de godsdienstvrijheid en de vrijheid van geweten van mensen en gemeenschappen te erkennen en ons ervoor in te zetten dat zij individueel en gezamenlijk, particulier en in het openbaar hun godsdienst of levensbeschouwing binnen de grenzen van het geldende recht mogen praktiseren;
 open te staan voor het gesprek met alle mensen van goede wil, zaken van gemeenschappelijk belang met hen te behartigen en in de ontmoeting met hen te getuigen van het christelijke geloof.' - "

Ondertekening
“In april 2001 hebben de kerken in Europa een verbond gesloten: Charta Oecumenica, handvest voor groeiende samenwerking van de kerken in Europa. Zij verplichten zich hierin tot oecumenische samenwerking in verkondiging, getuigenis en dienst. De kerken in Europa willen samen een bijdrage leveren aan de verzoening van volkeren, culturen en godsdiensten.

Jezus Christus is als Heer van de ene Kerk onze grootste hoop op verzoening en vrede. In zijn Naam willen wij verder gaan op de gezamenlijke weg in Europa. Wij vragen God om bijstand van zijn heilige Geest. "Moge de God die onze hoop is, u vervullen met alle vreugde en vrede in het geloven, zodat u overvloeit van hoop, door de kracht van de heilige Geest" (Rom. 15,13).
Als voorzitters van de Conferentie van Europese Kerken en van de Raad van Europese Bisschoppenconferenties bevelen wij deze Charta Oecumenica als basistekst aan alle kerken en bisschoppenconferenties van Europa aan, om deze aan te nemen en toe te passen in ieders eigen context.
In januari 2002 werd de Charta Oecumenica door vertegenwoordigers van de lidkerken van de Raad van Kerken (RvK), ondertekend. Daarmee werd de Charta in Nederland een officieel en richtinggevend document voor de oecumenische samenwerking.

De volgende vertegenwoordigers ondertekenden de Charta Oecumenica als uitdrukking van de bereidheid deze Charta aan te nemen en zich zoveel mogelijk in te zetten voor de uitvoering ervan in de Nederlandse context:
• Adrianus Kardinaal Simonis -voorzitter van de Rooms-Katholieke Bisschoppenconferentie in Nederland;
• Dr. B. Plaisier scriba van de Samen op Weg Kerken;
• Mgr. J.A.O.L. Vercammen -aartsbisschop van Utrecht, Lid collegiaal bestuur van de Oud-Katholieke Kerk;
• Mr. C.I.Th. Bierlaagh-Lucas -Voorzitter van de Commissie tot de Zaken van de Remonstrantse Broederschap;
• Drs. A.S. de Jong -Voorzitter van de Broederschapsraad van de Algemene Doopsgezinde societeit;
• Drs. H.E. Esajas -voorzitter van het provinciaal bestuur van de Europese Continentale Evangelische Broedergemeente;
• Mgr. J. Y. Cicek Syrisch-Orthodoxe Kerk in Nederland;
• Majoor Drs. N.J. van der Made -Leger des Heils;
• Ven. G.G. Allen -Anglicaanse Kerk in Nederland;
• drs. M.H.S. Pothuis-Karreman -voorzitter al. van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB;
• Bisschop Gabriel van Komana, Vereniging van Orthodoxen 'H. Nikolaas van Myra';
• A.M. Bosma -Basisbeweging van Kritische Groepen en Gemeenten in Nederland;
• ds. A.C. Louwerse -algemeen secretaris van de Bond van Vrije Evangelische Gemeenten In Nederland;
ds. G.H. Koning -voorzitter van het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten.

Deze ondertekening vond plaats aan het einde van de Oecumenelezing 2002, die op 18 januari j.l. werd gehouden in de Geertekerk te Utrecht.”

“De ondertekening van de Charta Oecumenica betekende het startsein voor de implementatie van dit handvest voor oecumene in de Raad van Kerken, zijn lidkerken en in de lokale oecumenische verbanden. Behoudens het Genootschap der Vrienden (Quakers) [5] hebben vertegenwoordigers van alle lidkerken de Charta Oecumenica ondertekend. De Charta Oecumenica verwoordt eensgezindheid van de kerken over doel, methode en werkterreinen van de oecumene. Het interessante en belangwekkende van de Charta Oecumenica … ligt in het doel om tot een voor de kerken bindend document te komen. ….De oecumene is lang het werk geweest van pioniers en voortrekkers. Om verder te komen op de weg naar eenheid moet ook de weg terug, door de kerken heen, weer worden afgelegd. Dát is de betekenis van de Charta."

De implementatie van de Charta Oecumenica in de kerken [6]
...” De Charta Oecumenica verwoordt eensgezindheid van de kerken over doel, methode en werkterreinen van de oecumene. ……

Zienswijze van gastleden en waarnemers
De bezoekronde van de Raad van Kerken strekte zich ook uit tot de waarnemers van de Raad van Kerken. Ook aan hen werd gevraagd wat de Charta Oecumenica binnen het kerkgenootschap of de beweging heeft losgemaakt. ….

Het AK van de NUC rapporteert: “Het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten weet zich betrokken bij het werk van de Raad van Kerken. In het kerkgenootschap wordt heel verschillend over oecumene gedacht. De Charta Oecumenica wordt door sommige leden onderschreven, door anderen afgewezen. Het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten zet zich niet actief in voor de implementatie van de Charta Oecumenica in haar gemeenten.[7]

Charta is route en voertuig - doel is de katholisering van de wereld
De Charta is volgens de websie van de RvK samen te vatten in vijf kernthema’s: missie, katholiciteit, betrokkenheid, interreligie en spiritualiteit.[8] Deze vijf thema's zijn de onderdelen van het beleidsplan van de RvK - Het doel is de weg (2008) en deze vijf thema's heeft het Algemeen Kerkbestuur van onze Unie prompt uitgewerkt in het beleidsplan De Betrokken Kerk (2009). (beide beleidsdocumenten staan op de promiseministry website)

De missie van de kerk roept de wereld op te veranderen. Het roept de gelovige op tot een nieuwe spiritualiteit ..., die de kerken van binnenuit moet veranderen. One Project is hier een goed voorbeeld van: "Grote beurt voor de kerk" kopte een artikel in Advent Magazine; "Ga, en verander je kerk," is de opdracht aan de deelnemers van de bijeenkomsten.

Het thema katholiciteit roept op tot eenheid van de kerken met elkaar en met Rome. ... Een recent voorbeeld daarvan is de verklaring dooperkenning en in het voorjaar 2016 verschijnt er een boekje over hoe avondmaal en eucharistie hetzelfde zijn. Is ons ZDA Avondmaalsviering hetzelfde als de RKK heilige mis? Ik dacht het niet.

Betrokkenheid is een thema dat lokaal wordt uitgewerkt ... Hoe werken de kerken lokaal samen aan thema's als schepping, maatschappelijke vraagstukken als WMO, daklozen en vluchtelingen? De sabbat als teken van de schepping is ònze waarheid. We mogen erover "in gesprek gaan.' Zondag is volgens Franciscus het teken van de schepping. M.a.w. een van deze twee kerken liegt.
In het beleidsplan De Betrokken Kerk gaat het er niet om hoe we onze eigen leden betrekken bij wat van ons is, en hoe we als leden van dezelfde gemeente met elkaar omgaan. Intern vreten we elkaar op, maar de etalage ziet er goed verzorgd uit.

Bij interreligie gaat het om het contact met en tussen de drie monotheïstische religies: christenen-joden-moslims ... Met het dwaaluitgangspunt: "We dienen dezelfde God."

"Autentieke spiritualiteit" wordt gezien als "de draagbalk van de oecumene ..." Het draait daarbij niet om de vraag "wie is God en hoe kan ik Hem kennen?" ... "maar om wie is God voor mij?" ... Het is een borreluurtjegeloof, waar iedereen het worstje of snackje van de schaal pakt wat hem of haar goeddunkt en past. Post-modern en eclectisch. Op de RvK website staat: ... "Dit vormt de basis voor het oecumenisch gesprek" ... Hoe voelt dit geloof, beantwoordt het aan mijn noden, is het goed voor mij? Het is de spiritualiteit die we met allerlei feestmaskers op tegenkomen in onze kerk van vandaag - spirituele formatie, One Project spiritualiteit, bezongen via inhoudloze "opwekkingsliederen" en "praise", de "alles is liefde-geloof" van "de dialoog" waarin niets goed of verkeerd is. Het geloof, die de vaste grond van het Bijbelse "Zo zegt de Here" verlaat voor de immer veranderlijke meningen van mensen en oproept het geweten van individuen te volgen.

Wat betekent dit allemaal voor ons als Adventisten?

De handtekening van ons kerkgenootschap staat onder de Charta Oecumenica. Punt. De toenmalige voorzitter van de Unie heeft in 2002 ondertekend namens het Kerkgenootschap der ZDA. Punt. Daarmee heeft hij tot uitdrukking gebracht dat ons kerkgenootschap bereid is "deze Charta aan te nemen en zich zoveel mogelijk in te zetten voor de uitvoering ervan" in onze kerk. Punt. Anders dan is verklaard na de grote ophef, konden personen niet ‘op eigen titel’ ondertekenen, want personen kunnen zich niet bij de RvK aansluiten.[9]

Desgevraagd is mij persoonlijk medegedeeld: “De ondertekening moet worden gezien als het startsein voor het oecumenisch proces in Nederland, te beginnen bij de leden, gastleden en waarnemers van de RvK. Kerkleiders onderschrijven het gedachtegoed van de Charta en gaan aan de slag om dat in hun kerkgenootschappen uit te werken.”[10]

Ons kerkgenootschap is op dit moment geassocieerd lid van de RvK. Dat wil zeggen: alle rechten en plichten van leden zijn van toepassing. Enige wat we niet kunnen, is meestemmen over de toelating van nieuwe leden. Alle andere besluiten worden op basis van "het gesprek en consensus" genomen en de deelnemers worden geacht de afspraken in hun kerk uit te werken, tenzij ze van tevoren duidelijk een voorbehoud hebben kenbaar gemaakt.[11]

In het uitgevoerde beleid van de NUC van de afgelopen jaren komen wij de doelstellingen van de Charta op tal van fronten tegen. Ik neem aan dat we, vanwege de ondertekening, mogen veronderstellen dat het bestuur van het Kerkgenootschap der ZDA in Nederland het gedachtegoed van de Charta Oecumenica onderschrijft. In 2008 heeft een van onze vertegenwoordigers mij ge-emaild dat wie niet in de oecumene gelooft, geen christen is en geen liefde heeft.
In 2005 hebben we aan de RvK gerapporteerd niet actief bezig te zijn met de implementatie ervan, maar je moet blind zijn als je de uithangborden niet ziet: een op de mens gerichte aanbiddingstijl van aangelengde waarheid, zo kenmerkend voor het gedachtegoed van eenheid, heeft onze kerk veroverd; met steeds algemener wordende preken - je moet immers oppervlakkig blijven om niet op de tenen van de andere kerken te trappen; met voorbijgaan aan het eigene van het Adventist zijn en het weglaten van wat het Zevende-dags Adventisme anders maakt dan de andere kerken;[12] met voorbijgaan aan wat een groot deel (zo niet het merendeel) van de leden vindt.

Zalig zijn uw ogen,want zij zien, zegt Jezus. Als u kijkt, ziet u dat er een oecumenisch proces in onze kerk aan de gang is. De leden krijgen niet het hele verhaal te horen. Op het uniecongres 2012 is een open bespreking van dit onderwerp door emotionele uitspraken en discussiestoppers als: dus je wil zeggen dat er gelogen wordt? - onmogelijk gemaakt. En dat is wat altijd gebeurt bij het naar voren brengen van dit onderwerp: het wordt telkens als “een blijk van wantrouwen jegens de Unie” van tafel gehaald…

Tot nu toe waren de dingen vaag, te veel om te benoemen (kijk eens hoe lang dit artikel nu al is, en dit is maar het topje van de ijsberg). Ofschoon het veel leden niet kan schelen, blijven de vragen:

Hoe kan de Adventkerk een gedachtegoed onderschrijven dat begint met het katholiek credo: "Wij geloven in de ene, heilige, katholieke[13] en apostolische Kerk". Dit is geen theologisch woordspelletje. De RKK heeft een goed gedefinieerde omschrijving van deze woorden.
Hoe kunnen wij met onze rijke profetische achtergrond een verplichting aangaan tot:

Art 1:
een gemeenschappelijk verstaan van de heilsboodschap – welke gemeenschap heeft waarheid met leugen, licht met duisternis?;
deelname aan de Heilige Mis - Niet zo lang geleden vond de Adventkerk de RK mis, waarin het wonder wordt verricht van het “scheppen van Christus” een afgodisch ritueel. Wat is er veranderd? De RK Kerk verandert nooit, dus dan is de verandering bij anderen opgetreden.
toewerken naar eenheid van de Kerk[14] tot uiting komend in
­ (1) wederzijds erkende doop – Hiermee wordt doop door besprenkeling gelijk gesteld aan doop door onderdompeling. Kunnen wij dit waarmaken?
­ (2) de eucharistische gemeenschap[15] – theologische betekenis: “goede genade”? (Grieks: eu = goed; charis = genade.: Wederom een semantisch woordspelletje ervan maken? Zie bij art 5 en de voetnoten 18-20 wat de RK Kerk zelf onder eucharistische gemeenschap verstaat.
­ (3) gemeenschappelijke getuigenis - Het getuigenis van Jezus is de geest der Profetie (Openbaring 19:10). Weer iets wat we niet gemeenschappelijk hebben met de andere kerken. Volgens de NBV en BGT wordt in dit vers iets anders bedoeld. Is dat nu de juiste uitleg?

Art 2:
het vooraf ter bespreking en goedkeuring voorleggen van evangelisatie-initiatieven om elkaar niet te beconcurreren - Is er een concurrentieslag om de reli-consument gaande? Zijn zielen koopwaar geworden?[16]

Art 3:
samenwerken in theologische opleidingen - Zijn onze eigen opleidingen ontoereikend en moeten onze predikanten eerst een certificaat halen aan een andere theologische school?

Art 4:
Sociale gerechtigheid - De focus van het pontificaat van Franciscus. Zoals altijd komt onwaarheid met kenmerken van waarheid: Satan citeerde de Schrift toen hij Jezus in de woestijn verzocht.

Art 5:
samen bidden – De Bijbel zegt heel duidelijk: Wie zijn oor afwendt van het horen der wet, diens gebed is voor God een gruwel (Spr. 26:9)[17]
de doelstelling van de eucharistische gemeenschap voor ogen houden[18][19] – "de gemeenschap met elkaar en met God in de rite van de heilige mis, waarin de Levende Christus verschijnt door middel van het mysterie van de transsubstantie, het sacrament van de eucharistie.[20] Christus komt dan echt in ons midden: zijn Lichaam en Bloed. Jezus wil jouw voedsel zijn. Je mag 'ter communie', dat betekent: gemeenschap vormen met Jezus en de kerk. Jezus geneest je van je zondigheid, en geeft je kracht om het goede te doen, als je wilt, elke dag".[21]

Art 6:
De dialoog in de RvK - Op basis van de Charta, heeft slechts één doel: consensus bereiken en ernaar handelen. Iedereen die in het oecumene-voertuig plaatsneemt, gaat onvermijdelijk naar het vastgestelde doel - zichtbare eenheid. Onderweg uitstappen kan niet zonder smaad op je te laden en de beschuldiging dat je voor verdeeldheid zorgt. DAAROM stappen we er niet uit. Daarmee tonen we meer loyaliteit aan mensleijke instellingen dan aan God.

Art 7:
de eenheid van Europa steunen – En meewerken aan de inspanningen van de kleine horen van Daniel en het beest van Openbaring 13?

Art 8:
 - de basis voor de Nieuwe Wereldorde;
 - de vrouwen in het ambt- agenda. Niet genoemd, maar waar op dit moment hard aan gewerkt wordt binnen de RvK: de homo-agenda.

Art 9:
God als Schepper erkennen – zonder de sabbat van de zevende dag te erkennen als gedenkdag van Zijn Schepping?[22]

Art 10 en 11:
alle vormen van antisemitisme en anti-judaïsme bestrijden en moslims met respect tegemoet te treden – Als er een kerkgenootschap is, dat vanaf het begin van haar bestaan sterk geageerd heeft tegen antisemitisme en disrespect van andere gelovigen, dan is het wel onze kerk. We hoeven dat heus niet van een oecumenisch handvest te leren. We zijn koplopers in godsdienstvrijheid en respect, maar gaan krachten bundelen met een Kerk die niet onder stoelen of banken schuift dat zij andere christelijke kerken niet respecteert en keer op keer bewijst dat zij niet voor godsdienstvrijheid is.

Art 12:
Godsdienstvrijheid "binnen de grenzen van het geldend recht" - daar zit hem de angel: het is vrijheid op voorwaarde: wat is het geldend recht?
Open te staan voor het gesprek met alle mensen van goede wil - ook hierin zit de angel van de voorwaarde: wie bepaalt "de goede wil"?
Hoe kunnen we 'in gesprek zijn' met New Age en mysticisme, die ons conditioneren om mee te gaan met het idee van een Nieuwe Wereldorde en één wereldgodsdienst, waarin het niet meer uitmaakt wat je gelooft, als het maar goed voelt? En als we niet aan de voorwaarden kùnnen voldoen? Zijn we dan niet 'van goede wil'?

Hoe is het zover gekomen dat ons Uniebestuur heeft overwogen om dit document te ondertekenen en het ook heeft gedaan? Hoe kan iemand op persoonlijke titel ondertekenen en toch aanwezig zijn als "slechts toehoorder"? Er moet toch minstens overleg in het Algemeen Kerkbestuur over zoiets gewichtigs hebben plaatsgevonden? Dan heeft broeder Koning toch niet op eigen houtje gehandeld? Waar staat onze kerk nog voor? Allemaal vragen die bij mij, en ik denk ook bij andere broeders en zusters, opkomen.

Waar ik inmiddels achter ben gekomen is dat dit proces in onze kerk al tientallen jaren aan de gang is, op zeer hoog niveau. In 1982 al heeft onze wereldkerk de BEM-verklaring ondertekend. Daarin staat dat de ondertekenaars geen discussies meer gaan voeren over de juiste doop (Babtism); dat zij de gemeenschap van de Eucharistie onderschrijven (er zijn zelfs gemeenten en divisies die openlijk verklaren dat de RK Eucharistie hetzelfde is als het Avondmaal en sommigen nemen openlijk deel aan eucharistievieringen met hostie en al); en dat zij in hun getuigenis en missie (Ministry) geen controversiële zaken meer aankaarten en niet schieten onder elkaars duiven, maar zich richten op de “onkerkelijken” (klinkt bekend, niet?).[23]

Dit is het gevolg van het eeuwenoud verlangen te willen zijn als andere volkeren en zich een naam te willen maken (er is geen kerk zo meidageil als de ZDA-kerk). Een eeuwenoud probleem bij Gods volk. Ondertussen weten onze leden steeds minder over het Adventistische geloof.
Als wij de boodschap die God ons gegeven heeft niet meer verkondigen, wie zal dat doen?

Als wij God en onze Adventistische identiteit ook zelfs maar een beetje serieus nemen, dan moeten wij ons terugtrekken uit RvK. Als het ons echt te doen is om God in de eerste plaats te eren, dan moeten we vluchten zoals Jozef deed voor de avances van Potifars vrouw. Want de eenheid die de oecumene nastreeft is niet een eenheid in Heilige Geest en Waarheid, maar een eenheid gestuurd door de tegenstander van God, gegrond op valse leer en op de voorwaarden van een kerksysteem dat openlijk tegen God in opstand is. Die haar macht ontvangt van de draak, de slang, duivel genaamd Satan (Openbaring 12 en 17; 13:2).

In dialoog blijven met andersdenkenden? Altijd. Zolang het kàn, want ook in de andere kerksystemen heeft God Zijn geliefde kinderen. Maar wij hebben de duidelijke opdracht hen op te roepen eruit te komen, want het vaart ten verderve. Niet, om ons bij hen aan te sluiten. En we hebben nog maar een korte tijd, om het werk te doen dat God van ons vraagt. Zullen we trouw blijken te zijn? (1 Korinthiers 4:2)

Ik ken een waar gebeurd verhaal van een onnozele, pasgedoopte Adventist, die een keer uitgenodigd was op een feestje. Daar ontmoette hij een voormalig buurmeisje en zij merkte op: "Hee, waarom drink je niet." Hij zei: "Omdat ik Zevende-dags Adventist ben. Die drinken niet." Ze keek hem afkeurend aan en zei:"Wat doe je hier? Adventisten gaan toch niet naar wereldse feestjes?" Ja. Daar stond hij even van te kijken!
Zo stonden Adventisten 30 jaar geleden bekend:
 mensen die Gods eer op de eerste plaats zetten;
 sterk betrokken met de samenleving waarin ze leven: ADRA en PARL, ziekenhuizen en scholen geven die betrokkenheid handen en voeten;
 ze roken niet, drinken geen alcohol en koffie en leven aantoonaar gezonder dan andere mensen;
 kleden zich anders, gedragen zich anders, maken andere grappen;
 vieren de sabbat van de zevende dag (eten elke zaterdag “oud eten” maar o zo lekker);
 zijn netjes getrouwd: mannen van één vrouw en vrouwen van één man;
 kunnen mooi zingen;
 eten bepaalde vlees- en vissoorten niet;
 vloeken niet en gebruiken geen krachttermen;
 kennen hun Bijbel;
 dopen geen kinderen en volwassenen gaan helemaal kopje onder;
 geloven niet in geesten van doden;
 kunnen je haarfijn uitleggen waarom je eigenlijk geen rooms katholiek kunt zijn als de Bijbel jouw levensstandaard is en waarom de sabbat geen zondagvieren op zaterdag is;
 ze zien vol verwachting uit naar de wederkomst van Christus, hun Heiland.

Zijn dit nog steeds de unieke kenmerken van ons geloof of zijn we bezig ze in te leveren voor meer aanzien bij andere kerken en het zgn. conciliair proces?

Ik neem de vrijheid een vergelijking te maken met koning Sedekia’s pact met Egypte, denkend dat hij daardoor beschermd zou zijn tegen de dreigende invasie van Nebukadnessar. Hij is bedrogen uitgekomen, want Egypte is hem niet te hulp gekomen, toen hij zag hoe groot de overmacht van het Babylonische leger was (Jeremia 37:7).

Als de tijd komt dat wij, vanwege onze profetische inzichten, openlijk afstand zullen moeten nemen van de grote afval, dan zal geen van de kerken waarmee wij nu zo gebroederlijk aan tafel zitten, ons de helpende hand toesteken. Ze zullen ons zien als wereldvreemd, fundamentalistisch, fanatiek en verwerpelijk.
Dit is geen verre toekomst; het gebeurt al! Adventisten in Jordanië weigerden in 2008 mee te doen aan het oecumenisch proces en zijn op het rknieuws.net als sektarisch, gevaarlijk en extremistisch bestempeld.[24]
Dit oordeel van katholieke zijde, zullen we in de toekomst vaker tegen ons horen uitspreken.

In het oude testament was er op het hoogtepunt van de afval in Israël een rest van 7.000 Godsgetrouwen die de knie niet voor Baäl gebogen had. Uit een miljoenenbevolking.
In het nieuwe testament zal er op het eind een rest van 144.000 zijn die zich niet met vrouwen (= valse leer van de kerken) hebben bevlekt.
Wilt u tot deze groep behoren of het nu een symbolisch getal is of niet?
Laten we NU, meer dan ooit, aan het werk gaan, opdat we spoedig THUIS zullen zijn. Laten we alles afleggen wat ons tegenhoudt om dat te doen.

Ik roep u op om uw Bijbel ernstiger dan voorheen te bestuderen en ook Gods extra adviezen in de geest der profetie. Die bron wordt ernstig gesmaad, maar ook dat is Satans tactiek. Houd uw ogen te allen tijde WIJD open en uw verstand helder en nuchter. Stel uw vertrouwen in God!
We horen tegenwoordig heel vaak: we moeten alleen maar evangeliseren en ons niet druk maken over de afval in de kerk. Die moet komen; dat is voorzegd. Maar dat is niet het voorbeeld dat de Bijbel ons geeft. Die geeft de vermaning om ook op de muur te staan en de bazuin te blazen, het volk de overtreding bekend te maken, opdat zij zich bekeren en niet onbewust meedoen aan de afval. We kunnen niet iets uitdragen wat we niet zelf hebben. Als we de boodschap niet eerst ons eigen maken, er niet verliefd op zijn, niet houden van de mensen die het aanhoren, zullen we het niet uitdragen - Dat was het thema van de Gebedsweek 2015 - hebben we daarvan geleerd? Hebben we dit kwartaal geleerd van de situatie in Juda tijdens de dienstjaren van Jeremia? Heeft die de comfort gezocht in het alleen maar spreken over heil voor de volkeren? Ja, onze boodschap is soms ongemakkelijk - dat is de waarheid altijd.

Als u besluit trouw te willen zijn aan God, stel uzelf niet zelfrechtvaardigend op tegenover anderen (zowel binnen als buiten onze kerk), wees niet gemeen en niet “heiliger dan zij”. We waren allemaal arme en ellendige zondaars, gered door het bloed van het Lam. Maar wees beslist in uw keuze voor God. Er is geen compromis mogelijk, er moeten persoonlijke beslissende keuzes gemaakt worden – kiest dan heden… Jozua 24:15.
Wees oprecht en eerlijk en sluit uzelf niet af voor de waarheid. Want wat God van u vraagt staat in Zijn woord, en Zijn woord is de enige Waarheid. Toets wat u gebracht wordt, hoor alles aan en behoud het goede; laat uw eigen verstand, verlicht door Gods Geest, u leiden. En zwijg niet.
Laat niemand u vertellen dat u eerst Grieks, Latijn en Hebreeuws moet kennen om dat woord te kunnen begrijpen; de Dode Zeerollen moet hebben bestudeerd om een Bijbelvertaling te kunnen waarderen.
Wees niet naïef: Satan zou gek zijn als hij niet proberen de bron te vervuilen - en hij heeft het ook gedaan.

God leidt de gewillige, nederige gelovige ALTIJD naar Zijn waarheid. Zijn waarheid legt ons niet in een spagaat, van twee wegen te moeten bewandelen. Er zijn misschien vele wegen die naar Rome leiden, maar er is maar één weg naar God.
God is meer gewillig ons Zijn Geest te geven, opdat we die weg ontdekken en opdat wij kracht ontvangen die weg te gaan.

Maar wees erop voorbereid dat men u extremistisch en fanatiek zal vinden. Soms moet je spreken met vrezen en beven om te staan voor God. Maar ik vrees het oordeel van God meer dan dat van mensen. Zolang ik mijn overtuiging met een "Zo zegt de HERE" kan staven, krijg ik nachtmerries, maar niet van God.

Ik wens een ieder Gods zegen toe.
We gaan een zeer moeilijke tijd tegemoet,
maar God is goed!

10 Voorts, weest krachtig in de Here en in de sterkte zijner macht. 11 Doet de wapenrusting Gods aan, om te kunnen standhouden tegen de verleidingen des duivels; 12 want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten. 13 Neemt daarom de wapenrusting Gods, om weerstand te kunnen bieden in de boze dag en om, uw taak geheel vervuld hebbende, stand te houden. 14 Stelt u dan op, uw lendenen omgord met de waarheid, bekleed met het pantser der gerechtigheid, 15 de voeten geschoeid met de bereidvaardigheid van het evangelie des vredes; 16 neemt bij dit alles het schild des geloofs ter hand, waarmede gij al de brandende pijlen van de boze zult kunnen doven; 17 en neemt de helm des heils aan en het zwaard des Geestes, dat is het woord van God. 18 En bidt daarbij met aanhoudend bidden en smeken bij elke gelegenheid in de Geest, daartoe wakende met alle volharding en smeking voor alle heiligen (Efeziërs 6:10-18)

door Ingrid Wijngaarde, Groningen
Opgesteld: jan 2007
Gereviseerd: jul 2012 en dec 2015


[1]https://en.wikisource.org/wiki/The_Christian_Sabbath_%28Catholic_Mirror%29
[2]http://www.raadvankerken.nl/pagina/93/charta_oecumenica . De aparte website van de charta bestaat nier meer en alle documentatie van vóór 2007 is van het Internet gehaald. Vroeger stonden ook al de vergaderverslagen van de RvK op het Internet. Nu ook niet meer. We kunnen dus ook niet meer lezen wat onze vertegenwoordiger namens ons daar in de vergaderingen verklaart.
[3]Vraag 8: http://www.raadvankerken.nl/pagina/1087/faq_over_lidmaatschap
[4]"Dagelijks offer" voor het Hebreeuwse woord tamid is een absoluut verkeerde vertaling: Er waren in de tempel slechts drie soorten tamids, waar het woord als bijwoord wordt gebruikt en niet als bijvoeglijk naamwoord bij het woord zelfstandignaamwoord "offer": (1) de toonbroden (symbool voor het eeuwigdurend Woord van God, Ex 25:30), (2) het vuur in de menorah (symbool voor voortdurende aanwezigheid van de Heilige Geest, de rechtmatige vertegenwoordiger van God op aarde, Ex 27:20) en (3) het wierook dat op het gouden altaar brandde (symbool voor de voortdurende bemiddeldende gebeden van onze Hemelse Hogepriester, Ex 30:8. zie ook Romeinen 8:34). Deze tamids heeft het pauselijk systeem God en Zijn volk ontnomen. Het woord van God is ondergeschikt gemaakt aan de geboden van de Kerk; de paus is de zelfbenoemde vertegenwoordiger van God op aarde en de Kerk schenkt de geest; en de kerk bemiddelt voor genade; een eigen christus wordt bij elke heilige mis "geslacht" en "in het vlees tevoorschijn geroepen"; een Verlosser is niet meer nodig; tegenover kan ook vertaald worden met: in plaats van; heilige woning neerwerpen en vertreden, is: van haar betekenis beroven, minachten, afbreken.
[5]Wij hadden de tweede uitzondering moeten zijn.
[6]Evaluatie 2005: dit evaluatierapport is niet meer te vinden op de RvK-website.
[7]Op het Uniecongres (nov 2007) heeft de toenmalige voorzitter Bruinsma verklaard dat de Unie na de onrust die is ontstaan over de ondertekening van de Charta, reeds in 2002 afstand heeft genomen van de Charta en dat dit aan de RvK is medegedeeld. Na het congres heb ik in deen persoonlijk gesprek navraag gedaan bij de nieuw gekozen voorzitter Altink: er zou in 2002 een gesprek te hebben plaatsgevonden tussen de toenmalige voorzitter en de secretaris van de RvK, waarin de Unie heeft aangegeven dat de charta heel moeilijk ligt bij de leden. Naar mijn mening kan dit gesprek geen afstandsverklaring zijn geweest, want dan is het heel merkwaardig dat de RvK in 2005 een evaluatieronde doet langs de ondertekenaars en ook bij de Adventkerk vraagt naar de stand van zaken inzake de invoering van de Charta en als antwoord krijgt dat wij er niet actief mee bezig zijn. Het juiste antwoord had, bij een afstandsverklaring in 2002, moeten zijn van: “Bent u het vergeten? Wij onderschrijven de Charta niet meer. Onze leden willen het niet.” Maar misschien heeft het gesprek pas nà 2005 plaatsgevonden? Misschien kan er voor alle duidelijkheid en openheid alsnog een officiële aangetekende brief naar de RvK worden gestuurd en samen met hun bevestiging worden afgedrukt in Advent. Dan weten leden precies, zonder gissen waar de kerk staat.
[8]http://www.raadvankerken.nl/pagina/2179/charta_is_route
[9]Over de ondertekening van de Charta Oecumenica is in 2002 grote onrust ontstaan onder de leden van de Adventkerk in Nederland. Geheel anders dan de Raad van Kerken verklaart, werd door de Unie de volgende uitleg gegeven over de ondertekening: "Om verwarring te voorkomen is het belangrijk te beseffen dat niet namens deze kerken of hun achterban is getekend, maar dat kerkleiders het op zich hebben genomen om in de geest van dit document met elkaar om te gaan en deze gedachtegang ook binnen hun respectievelijke kerken aandacht te geven." Maar dan is er dus wèl namens ons kerkgenootschap ingestemd met het gestalte geven van het gedachtegoed van de Charta in ons kerkgenootschap, of niet? Hoe kan aandacht geven binnen de kerk, als er op eigen titel is ondertekend? Als er op eigen titel is ondertekend, dan kan de persoonlijk ondertekenaar hooguit aandacht geven binnen zijn eigen privékring, of niet?
[10] Persoonlijk telefoongesprek d.d. 07112007 met het secretariaat van de RvK, gesproken met mevr. Beppie van Laar
[11]Vragen: 2,6 en 10 op http://www.raadvankerken.nl/pagina/1087/faq_over_lidmaatschap
[12] Dit is een keiharde eis van de samenwerking: niet meer de verschillen, maar de overeenkomsten benadrukken. Daarom hoort u nooit meer een preek over het merkteken van het beest en een duidelijke oproep tot afscheiding (“gaat uit van haar, Mijn volk”), wederkomstboodschap, doodsslaap, 1000-jaren in de hemel, 666, Daniel en Openbaring, Heiligdomsleer, want dat zijn de onweerlegbare verschillen.
[13]Sommige mensen leggen uit dat Katholiek “slechts algemeen en universeel” betekent. Dit is echter een semantisch spelletje, want de RK Kerk beroept zich erop de enige, heilige, echte, algemene en universele kerk te zijn. Alle andere kerken, zijn geen kerken, maar opstandige afsplitsingen die uiteindelijk teruggebracht moeten worden in de Moederkerk. Het standpunt van de kerk ten aanzien hiervan is sinds de Inquisitie niet veranderd: desnoods met vervolging en dood zal de Moederkerk haar doel bereiken (Openbaring 13:16,17).
[14]De vereniging van alle kerken onder de vleugels van de RK Kerk
[15]Gemeenschap met Christus en Zijn Kerk d.m.v. het sacrament van hostie en wijn te zijn het werkelijke lichaam en bloed van Christus door de leer van transsubstantie.
[16]Lees 2 Petrus 2:1-3a!
[17]20 januari 2008 was de eerste dag van de honderdste bidweek voor de eenheid van de christenen. Volgens paus Benedictus is de kerkelijke opdracht tot evangelisatie onlosmakelijk verbonden met het streven naar de eenheid van de christenen. "De opdracht tot evangelisatie van de Kerk gaat dus via de weg van de oecumene, de weg van de eenheid van geloof, van de evangelische getuigenis en de authentieke broederschap", aldus de paus in een commentaar op het thema van de bidweek: 'Bid onophoudelijk' (1 Tessalonicenzen 5:17). Benedictus riep katholieken, orthodoxe, anglicanen en protestanten op om God nog intenser te vragen om de gave van de volle kerkelijke gemeenschap. De scheiding tussen de christelijke gelovigen is volgens de paus een obstakel voor de evangelisatie. http://www.katholieknederland.nl/actualiteit/2008/detail_objectID663128_FJaar2008.html
De vraag die wij Adventisten elkaar mogen stellen is: hoe kunnen wij samen bidden met kerksystemen (ik heb het absoluut niet over individuele gelovigen!), die willens en wetens de wet van God met voeten treden en God op die manier een onheilig gebedsoffer brengen? Zou God zo’n offer van ons verlangen? Zou Hij luisteren?
[18]Zomaar wat aanhalingen uit de ecycliek: Ecclesia de Eucharistia, De Kerk leeft van de Eucharistie van Paus JPII, 17 april 2003:
[Hfst 2]: “Door de eucharistische communie wordt de Kerk tegelijkertijd gesterkt in haar eenheid als Lichaam van Christus. De heilige Paulus richt zich op deze eenheidsstichtende werking van de eucharistische maaltijd wanneer hij aan de Korintiërs schrijft: "Het brood dat wij breken, geeft ons gemeenschap met het lichaam van Christus. Omdat het één brood is, vormen wij allen tezamen één lichaam, want allemaal hebben wij deel aan het ene brood" (1 Kor. 10, 16-17). Het commentaar van de heilige Johannes Chrysostomus is precies en diepzinnig: "Wat is dan dit brood? Het is het lichaam van Christus. Wat worden zij, die het ontvangen? Het lichaam van Christus: niet verschillende lichamen, maar één enkel lichaam. ……”
[Hfst 4]: “De kerkelijke gemeenschap van de eucharistische samenkomst is een gemeenschap met haar eigen bisschop en met de paus, de bisschop van Rome. De bisschop is uiteindelijk het zichtbare beginsel en het fundament van de eenheid in zijn particuliere Kerk. Het zou dus volkomen onlogisch zijn dat het sacrament van de eenheid bij uitstek gevierd zou worden zonder een waarachtige communio met de Kerk. De heilige Ignatius van Antiochië schreef: "Die Eucharistie mag als geldig beschouwd worden die gevierd wordt onder de bisschop of onder hem aan wie de bisschop deze opdracht heeft gegeven. Evenzo is, aangezien "de paus van Rome, als opvolger van Petrus, het blijvend en zichtbaar beginsel en fundament is van de eenheid zowel van de bisschoppen als van de menigte van de gelovigen", eenheid met hem intrinsiek vereist voor de viering van het eucharistisch offer. Daaruit komt de diepe waarheid voort die op verschillende manieren wordt uitgedrukt door de liturgie: "iedere viering van de Eucharistie vindt niet alleen plaats in eenheid met de eigen bisschop, maar ook met de paus, met alle bisschoppen, met alle geestelijken en met alle gelovigen. Iedere rechtsgeldige viering van de Eucharistie geeft uitdrukking aan de universele communio met Petrus en met de gehele Kerk of vraagt hier objectief om, zoals het geval is bij de christelijke kerken die van Rome gescheiden zijn."…… De Eucharistie schept gemeenschap en koestert gemeenschap….
Bij een beschouwing over de Eucharistie als het sacrament van kerkelijke communio is er een onderwerp dat vanwege zijn belang niet over het hoofd mag worden gezien: ik bedoel de relatie van de Eucharistie met de oecumenische activiteit. We zouden allemaal de heilige Drie-eenheid dank moeten zeggen voor de vele gelovigen over de hele wereld die in de laatste tientallen jaren een brandend verlangen voelen naar eenheid onder alle christenen. Het Tweede Vaticaans Concilie ziet dit, in het begin van zijn Decreet over de oecumene, als een bijzondere gave van God. Het was een treffende genade die ons, de zonen en dochters van de RKK, en onze broeders en zusters van andere Kerken en Kerkelijke Gemeenschappen ertoe inspireerde om op pad te gaan op de weg van de oecumene. Het verlangen om eenheid te bereiken brengt ons ertoe om onze blik te richten op de Eucharistie, die het sacrament bij uitstek is van de eenheid van het volk van God, daar zij er de meest volmaakte uitdrukking van is en de onvergelijkelijke bron…. Juist omdat de eenheid van de Kerk, die de Eucharistie verwezenlijkt door het offer van Christus, en door het ontvangen van het lichaam en het bloed van de Heer, absolute gemeenschap vereist die door de banden van de geloofsbelijdenis, de sacramenten en de kerkelijke leiding wordt verzekerd, is het niet mogelijk de eucharistische liturgie gezamenlijk te vieren voordat deze banden weer volledig zijn hersteld….. (vetschrift van mij)” url: http://www.rkdocumenten.nl/index.php?docid=87
[19]In een interview met de Osservatore Romano, de krant van het Vaticaan, zegt Samuel Kobia, Secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, ervan overtuigd te zijn dat de banden tussen de RK-Kerk en de Wereldraad de komende jaren sterker zullen worden. In de Wereldraad zijn orthodoxe, protestantse en anglicaanse kerken vertegenwoordigd. Als iedereen te communie zou kunnen gaan, zou dat een symbool van de eenheid onder de christenen zijn en de oplossing van problemen vergemakkelijken in landen, zoals Nederland en Duitsland, waar veel kerkelijk gemengde huwelijken en andere relaties voorkomen. Vorig jaar schokte het Vaticaan de protestantse kerken door die kerken het recht te ontzeggen zich kerk te noemen. Volgens een publicatie van de Congregatie voor de Geloofsleer, die waakt over de zuiverheid van het rooms-katholieke geloof, is de RK-Kerk ''de enige kerk van Christus'' en ontberen protestantse kerken de wezenlijke eigenschappen van kerk-zijn: de juiste leer en een juiste visie op de sacramenten. (bron: ANP 25/01/2008, url: http://www.trouw.nl/laatstenieuws/ln_geestelijk_leven/article901487.ece/#readmore ).
[20]http://www.hoogeberkt.nl/Eucharistie/EuchJohan.htm
[21]http://www.rk-bergeijk.nl/vormsel/vormselinfo.php
[22]De paus staat ontegenzeggelijk op de bres voor de sabbat als teken van de schepping, maar dan bedoelt hij de zondag. Voor de RKK is dit totaal geen issue: zij geeft volmondig toe dat zij de status van de sabbat op de zondag heeft overgebracht. Dat ze dat doet, is HET teken van haar autoriteit. Zij geeft ook volmondig toe dat als iemand de sabbat wil vieren naar het voorschrift van de bijbel, hij Zevende-dags Adventist moet worden. Bekijk de dvd van Walter Veith - Total Onslaught - 237B - De laatste confrontatie - http://adventmedia.nl/video/play/507-de-laatste-confrontatie/.
De zevende-dags sabbat is HET teken van Gods autoriteit. Die kunnen we niet aan de kant zetten voor eenheid op basis van de autoriteit van een mens.
[23]zie artikel op Internet: http://www.lightministries.com/SDA/Booklets/id123.htm
[24]http://www.rorate.com/nws.php?id=43474

 

Erken nu met geheel uw hart en ziel, dat niet een van alle goede beloften die de HERE, uw God, u gegeven heeft, onvervuld gebleven is. - Jozua 23:14


Copyright © Promise Ministry